Geslaagd met een gouden randje

We roepen al snel dat we “geslaagd zijn.” Zaterdag nog, bijvoorbeeld. Ik ging op pad voor een mooie sollicitatie-outfit en stond een half uur later buiten met ook werkelijk een nieuwe, professionele look in mijn tasje. Geslaagd dus, en dan diezelfde middag ook nog eens bijna alle badkameraccessoires vinden… De ironie wil dat ik ‘s avonds ontdekte ècht geslaagd te zijn, en hoe, want hier had ik nooit van durven dromen. Lees verder

Nieuwe hobby: Enquêtes maken

Wat is het hier stil, hè? Dat komt door mijn nieuwe hobby: enquêtes maken. Je denkt namelijk dat je alleen “even wat vragen” moet bedenken, maar voor je het weet zit je vol enthousiasme te klikken. Zo moet je kiezen hoe je die vragen wilt stellen (meerkeuze? Drie opties? Een keuzeschaal? Een dropdown?) en of je ingewikkelde dingen wilt doen zoals mensen bij “nee” naar een andere vragenpagina sturen (spoiler: dat gaat niet gebeuren). Het allerleukste komt echter pas als de enquête online staat en de eerste reacties binnenkomen. Lees verder

Het besef (wanneer je bijna gaat afstuderen)

Het besef (wanneer je bijna gaat afstuderen)

Ik zat gisteren rustig in de trein om even naar mijn vriendinnetjes in Den Haag te gaan. Of nouja, even… Het was een reis van een uur, maar gezien ik diezelfde reis ook een keer vanuit Groningen heb gemaakt (2 uur en 40 minuten), leek het niets. En ach, ik heb toch een week-OV, dus wat maakt het uit? En toen kwam het besef ineens. Lees verder

Het laatste college

Het laatste college

Hoe vaak ik met een kater de collegezaal in gestrompeld ben (nooit) of überhaupt niet op kwam dagen (alleen als ik ziek was). Afgelopen woensdag was het dan zo ver: mijn allerlaatste college ooit. In Utrecht dan. En hoewel ik best blij ben dat de vakantie voor de deur staat (eerst nog twee essays schrijven), vind ik het eigenlijk niet leuk om weg te gaan. Lees verder

Afstuderen, bloggen en tijdgebrek

Terwijl veel met weemoed terugdenken aan 2012 en tegelijkertijd lijstjes maken met voornemens en alle gave dingen die 2013 voor hen in petto hebben, leef ik vooral nu. Dat betekent dat ik gisterochtend om negen uur – voor mijn begrippen laat – alweer aan de scriptie zat. Na drie kleine uurtjes slaap. Inmiddels heb ik wallen tot op mijn knieën en vooral een groot tijdgebrek. En dan bedoel ik niet voor mijn scriptie. Lees verder