Keuzes, keuzes, keuzes

Na lang nadenken, twijfelen en piekeren ben je er dan eindelijk uit: je gaat die ene master doen! Niets is fijner dan die zekerheid. Wat een opluchting. Je staat dan ook te popelen om naar de masteravond te gaan en meer te horen. Maar die valt vies tegen…

Dat is wat ik gisterenavond had. Ik ben zo’n iemand die graag vooruitdenkt en plannen maakt. Toen ik begon met mijn studie Engels, wist ik bijvoorbeeld al welke master ik wilde gaan doen. Dat was zo klaar als een klontje, zelfs al was het een master waar maar vijftien mensen per jaar aangenomen worden. Maar toen kwam mijn studieadviseur met een ander idee.

Twijfelen

Fijn. Nu zat ik met twee masters die geweldig klonken en allebei zo hun voor- en nadelen hadden. De meeste mensen zouden er niet wakker van liggen (ik ook niet) maar toch zat ik ermee in mijn maag. Wilde ik op maandag master a gaan doen, dacht ik op dinsdag weer na over master b. Piet zei dit over a, Henk dat over b. Twijfels, twijfels, twijfels. Dat terwijl ik nog lang niet hoefde te kiezen.

Een paar weken terug was het dan zo ver: ik wist eindelijk welke master het zou gaan worden. Ongeveer een jaar te vroeg, maar toch. Ik zou voor master b gaan, want hoe groot zou de kans op master a überhaupt zijn? Precies. Maar toen kwam de masteravond.

Het één of het ander

Daar zat ik dan. Eigenlijk wilde ik alleen maar weg. Ik wil niet hoeven kiezen tussen een stage of een taalspecifiek programma. Ik wil allebei. Hoe meer de coördinator vertelde over het programma, hoe meer ik het gevoel had dat ik er niet thuishoorde. Kwam dat alleen door deze avond, of speelde het onbewust al langer?

Ja, daar heb je het al. Ambitie. Dromen. Een master van het hart. Alweer een hele tijd terug vond ik ‘m dan eindelijk: de perfecte master. Het enige probleem was dat deze een godsvermogen kostte en dan had ik nog geen eens onderdak of voedsel. Of boeken. Die droom zette ik dus maar snel aan de kant.

Kriebels

Dit blok ben ik met mijn droomvak begonnen en het begon alweer te kriebelen, die master. Gisteren heeft me nog meer doen beseffen dat ik in Nederland niet mijn droommaster ga vinden. Wat nu? Een compromis sluiten met mezelf, denken dat ik het in mijn latere werkveld toch van passie en talent moet hebben, en ik er dus wel kom als ik hard werk? Of ga ik mijn hart achterna, de gaafste master ooit doen en hopen dat ik nog meer uit mezelf kan halen dan hier in Nederland?

Gelukkig heb ik nog ruim een jaar de tijd. Maar toch, het blijft fijn om te weten wat je wilt en daar naar uit te kunnen kijken.

Wie zit nog meer in zo’n lastig parket?

2 reacties op “Keuzes, keuzes, keuzes

  1. neem de tijd en probeer contact te leggen met studenten die al met een master bezig zijn, dan hoor je ook hoe het uiteindelijk in de praktijk gaat,wat jou dan weer verder kan helpen. succes ermee.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.