Een week als Laura 2.0

Een week als Laura 2.0

Het idee van meer ontspannen om productiever te worden waardoor ik nog meer tijd overhoud klonk fantastisch, net als de manieren om dat te bereiken. Ik zag (en zie, geen zorgen!) het helemaal zitten, maar soms vergeet ik dat ik geen computer ben waarbij de update met één druk op de knop geïnstalleerd is. De afgelopen week ging dat zo.

Dag 1

Ik schreef het al in de blogpost zelf, maar op dag 1 ging het ontzettend goed. In de eerste twee keer anderhalf uur verzette ik meer werk dan ik meestal in vier uur gedaan krijg en dat voelde heerlijk. ‘s Avonds ging ik gezellig eten bij een vriendinnetje in Utrecht, vertrok ik traditioneel veel later dan voorgenomen en lag ik dankzij stress vanwege een groepsopdracht niet voor 24:00 u in bed en slapen was evenmin een succes. Maar toch, ze zeggen altijd dat een goed begin het halve werk is, dus dag 1 is geslaagd!

Dag 2

Eigenlijk stond ik te trappelen om weer zo’n productieve dag tegemoet te gaan, maar de universiteit gooide roet in het eten met college van 11:00 u – 17:00 u waardoor ik om kwart voor tien al vertrok en pas om zeven uur ‘s avonds een keer thuiskwam (gelukkig wel met boodschappen) om te koken en vervolgens op de bank neer te ploffen. Ik moest nog een blogje schrijven en nog lezen in een boek voor de uni. In werkelijkheid staarde ik naar de televisie en omdat ik nog Californication wilde kijken met mijn vriend, bleef ik op tot we dat samen konden doen. Slechts een kwartier na twaalven stond ik met mijn tandenborstel slapend voor de spiegel. Missie op tijd slapen blijkt dus behoorlijk moeilijk.

Dag 3

Op donderdagen hoef ik nooit naar de uni, dus je zou denken dat ik weer zo’n heerlijk productieve dag had met drie keer anderhalf uur. Mis. Ik heb helemaal niets gedaan. Even voor de duidelijkheid, he-le-maal niets. Het was Valentijnsdag en dan nemen wij altijd vrij om samen leuke dingen te doen. Als je het op die manier bekijkt, heb ik dus juist iets heel goeds gedaan: ontspannen en loslaten! ‘s Avonds op tijd naar bed lukte wederom niet, want mijn kartavontuur moest natuurlijk direct vastgelegd worden en Wie Is de Mol? konden we ècht niet uitstellen tot de dag erna. Maar we keken het wel op bed. Telt dat ook, zelfs al was het na twaalven?

Dag 4

Het schoot echt niet op, want op vrijdagochtend had ik van 09:00 u – 12:45 u weer college. Toch besloot ik daarna minstens één sessie van anderhalf uur te doen, pauze te houden, en daarna door te gaan tot mijn vriend uit zijn werk zou komen. Die sessie was ik productief en geconcentreerd bezig, wat me een enorm voldaan gevoel gaf. Zo voldaan, dat ik me nog nuttiger wilde maken en een schoonmaak/opruimaanval kreeg. De pauze liep dus behoorlijk uit, maar in relatief weinig tijd heb ik veel schoongemaakt (en nu ik dit typ voel ik weer zo’n vlaag opkomen – oeps!). Missie op tijd naar bed gaan is die avond een vraagteken maar ik gok dat ik niet op tijd in bed lag, gezien het patroon van de avonden ervoor…

Dag 5

Zaterdag is en blijft een rare dag. Nu ik eraan terugdenk, herinner ik me vooral dat ik ontzettend moe was en daardoor veel moeite had met concentreren dus ik zal vrijdag wel laat op bed gelegen hebben. Ik hoefde niet persé veel te doen die dag, maar heb er uiteindelijk veel langer over gedaan dan ik wilde (overigens wel in drie keer anderhalf uur, maar ik had er slechts één aan willen besteden). Ik had periodes waarop ik niet op Facebook of Twitter zat, maar tussendoor werd ik er toch regelmatiger door afgeleid dan ik wilde. ‘s Avonds ging ik natuurlijk te laat naar bed, want mijn idee voor het zondagochtendblogje kwam pas laat en kostte behoorlijk veel tijd.

Dag 6

Het enige dat mij restte die dag was ‘s ochtends trainen met het formatieteam en de rest van de dag Joy Comes in the Morning lezen voor de uni: ontspannen studeren dus. Ik hield niet echt anderhalf uur-sessies aan, maar nam wel regelmatig een korte pauze. Tussendoor had ik weinig behoefte aan social media. Raad eens wat? Ik lag zelfs op tijd in bed.

Dag 7

Wederom een collegeochtend tot 12:45 u. Daarna wilde ik dolgraag weer in twee keer anderhalf uur werken (iets dat ook prima haalbaar was met de hoeveeleheid werk) maar toen kreeg ik dat mailtje… Weg concentratie. ‘s Avonds ontdekte ik dat het Muse War Child concert via een live stream te volgen was en dus lag ik tot het concert afgelopen was tevreden op de bank, om vervolgens nog een tijdje met mijn vriend aan de telefoon te hangen en iets voor éénen te gaan slapen.

Dag 8

Dat scriptiecijfer maakte behoorlijk wat impact op me, want ook gisteren had ik best wat moeite met concentreren. Zodra ik mijn browser opende omdat ik iets voor een opdracht moest doen, klikte mijn muis toch snel op de social media icoontjes terwijl de lieve felicitaties binnenstroomden. Na de eerste anderhalf uur ging ik wandelen en de tweede anderhalf uur verzette ik nog meer werk. Toch was ik met zo’n drieënhalf á vier uur klaar met wat ik gepland had voor drie sessies en kon ik op mijn gemak dit blogje typen èn zou ik de rest van de dag kunnen ontspannen, wat ik ook gedaan heb.

Tussenstand

Al met al een week waar ik niet ontevreden over ben. Mijn social mediabehoefte is namelijk flink gedaald op momenten dat ik niet achter mijn computer zit. Over het op tijd naar bed gaan hoef ik denk ik weinig te zeggen: het lijkt mij duidelijk waar het knelpunt zit. Ik merk dat loslaten een tikkeltje makkelijker is, omdat ik begin te accepteren dat ontspannen helemaal niet mijn vijand, maar juist mijn vriend is. Dat blijft een uitdaging, maar ik wil dit heel graag leren en zo nog meer kunnen genieten van mijn leven zonder dat eeuwige, opgejaagde gevoel. Daarom blijf ik dit nog een tijdje volhouden tot het een automatisch geïntegreerd patroon is (om dan weer nieuwe dingen op te pakken).

Nuttige pauzes

Daarbij wil ik de pauzes tussen de anderhalf uur nuttig invullen. Het gaat namelijk niet persé om iets ontspannends te doen, maar iets waarbij je niet bezig bent met wat je moet doen. Denk bijvoorbeeld aan een wandeling (een frisse neus en geen elektronica doen wonderen), naar de sportschool gaan, yoga of als je net als ik af en toe een schoonmaakbevlieging hebt, aan schoonmaken.

Wedden dat ik straks meer tijd overhoud, fysiek ook beter in mijn vel zit, uitgerust ben èn een goed bijgehouden huis heb?

3 reacties op “Een week als Laura 2.0

  1. “..maar soms vergeet ik dat ik geen computer ben waarbij de update met één druk op de knop geïnstalleerd is.” Nou, precies! Dat vergeet ik ook nogal vaak als ik een briljant plan heb om mijn hele leven te veranderen. Maar ik vind dat je het heel goed doet hoor! Daar kan ik nog wat van leren. Ik ben zo anti-productief, jakkes, soms word ik er helemaal naar van. Alhoewel het nu ietsje beter gaat nu ik ben begonnen met hardlopen, daar word je automatisch iets actiever van in het dagelijks leven, fijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *