Ultrakreeft

Dat mijn mond openvalt van mensen die met dit weer nog UGGs dragen is misschien niet zo gek, maar stiekem hebben lange broeken bij deze temperaturen hetzelfde effect. Ik ben namelijk zo’n type dat gelijk met de armen en benen bloot gaat. Hallo, zon! Tot ik ’s avonds ga douchen…

In de winter ben ik net zo’n wandelend spook met mijn lijkbleke huid. In de zomer onderga ik een ware transformatie van spook naar kreeft. Ultrakreeft. Waarom? Omdat ik van warmte houd (want eigenlijk ben ik een enorme koukleum met 300 dagen per jaar paarse tenen). Omdat ik de zon fijn vind. Omdat ik graag buiten ben. Omdat ik graag een gezonde blos heb en een beetje bruin wil worden.

Niet voorbereid

Daar hoef je natuurlijk geen ultrakreeft voor te worden, maar ik ben nu eenmaal iemand die bij ieder straaltje zon verbrand. Ik ben allang blij als ik eraan denk om mijn pinpas mee te nemen (zo stond ik gisteren bij de pinautomaat mèt portemonnee maar zonder pinpas), dus laat staan dat ik ten alle tijden voorbereid ben op de zon en dus een flesje zonnebrandcrème in mijn tas heb zitten. En ach, een halfuurtje kan toch geen kwaad? Ik vis mijn boek uit mijn tas (daar ben ik wel altijd op voorbereid) en installeer me op een mooi, zonnig plekje.

Ultrakreeft

Ik sta onder de douche en geloof me, als ik een ultrakreeft ben, bespaar ik een hoop water. Binnen vijf minuten spring ik er – fris, fruitig en nóg roder – weer onder vandaan. En dan begint één van mijn favoriete rituelen weer: mezelf insmeren. Ik pak de aftersun erbij er smeer zonder problemen alles in. In mijn dromen. In werkelijkheid knijp ik namelijk lichtjes in de fles en komt er een enorme flots verdunde lotion uit die natuurlijk niet alleen op mijn benen (of wat ik ook insmeer) terecht komt, maar vooral ook op de vloer.

Plakprut

Zonnebrandcrème – ook al hoort het je al die pijn te besparen – is ook niet mijn beste vriend. Ik probeer trouw te smeren en ben altijd op zoek naar een crème die geen witte waas achterlaat en die vooral niet plakt. Waar kom ik mee thuis? Plakprut. Als je dan even door het zand op het strand rolt, ben je gelijk een zandvrouw voor de rest van de dag. Of als ik lekker lees op het balkon en Poes wordt overvallen door een golf van liefde en affectie. Voor mij. Dan heb ik een tapijt van zwarte haren aan mijn benen geplakt.

De zomer is er

Dat verbranden is natuurlijk slecht en vervelend, maar ik ben niet de enige. Op die paar uitzonderingen na gaat Nederland massaal uit de kleren, worden er miljoenen melkflessen onthuld die later meer op rode pepers lijken. Het goede nieuws? Het is ein-de-lijk zomer. Met zon. Ultrakreeft of niet,  I love it.

11 reacties op “Ultrakreeft

  1. Ik ga niet eens meer de moeite doen om bruine benen te krijgen. Eén keer zijn mijn benen zo enorm verbrand dat ze echt dagen nog brandden en ik natte handdoeken erop legde als ik ging slapen en dan deed het nog steeds pijn 🙁 Ik heb mijn lesje geleerd (was wel in Italië trouwens, niet in Nederland :P)

  2. Ik blijf dus altijd en eeuwig gewoon dat meisje met de melkflessen, want bruin zal ik nooit worden. Vroeger zeiden ze dat je dan van rijke komaf was want alleen de slaven werden bruin omdat de rijken niet in de zon kwamen.
    Ik kom niet in de zon wegens mijn zonneallergie en draag dus inderdaad gewoon een lange broek in deze temperatuur. Tien keer liever dan mezelf open krabben.

  3. Haha, herkenbaar, zo’n poes die je ineens zijn liefde wil bewijzen..ik vind insmeren ook echt verschrikkelijk, ik voel me dan zó vies, maar ik moet er toch aan geloven, ik ben ook witter dan wit…hoewel dat uurtje net in de tuin wel iets van kleur heeft achtergelaten.

  4. Hoi,

    Ik ken je kreeften verhaal.
    Zelf ben ik ook wit. Spierwit.
    Ik krijg als ik bijvoorbeeld door de stad loop verschillende opmerkingen hierover ( dagelijks! ).
    Bijvoorbeeld:
    – Spook
    – Jezus! Wat is zij wit!
    – Lijk
    – Bleekscheet
    – Voel je je wel lekker?
    – Kk lelijk
    Dit doet mij veel pijn.
    Het lukt mij ook niet om goed bruin te worden.
    Een pííííep klein beetje maar in de zomer.
    Maar dan houd het ook op.
    Ik zie er dan nog steeds als een spook uit.

    Ik gebruik sinds een paar weken zelfbruiner van Dove voor mijn armen en benen.
    Zodat ik in de zomer nog een beetje zomers erbij kan lopen.
    Dan maar nep.

    Heeft er nog iemand tips voor een bruiner gezicht?
    Ik durf daar geen zelfbruiner/lotion/whatever te smeren omdat ik bang ben dat ik dan net een make-up Barbie lijk die te lang in de zon heeft gezeten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *