Ik hoor het je al denken: wie gaat er nu naar een Italiaan in Spanje? Wij dus, want we zijn gek op de Italiaanse keuken en blijkbaar niet zo op de Catalaanse. Google vertelde ons waar we de beste pizza van Barcelona konden krijgen. Dat bleek, want we gingen zelfs een tweede keer.
Voor sommigen is vakantie non-stop luieren op het strand, anderen gaan fulltime mountainbiken. Ik ga graag op pad (maar niet mountainbiken, hoor), maar houd ook van relaxdagjes. Daarom bezochten we het rustige maar mooie Montjuïc met zijn Olympisch stadion, 50-meterbad, duikbad en museum.
De naam suggereert een restaurant – of eerder theehuis – met een mierzoete inrichting. Bloemetjes, hartjes, katjes. Thee in porseleinen kopjes. Met bloemtjes, natuurlijk. Pastelkleuren (vooral roze) zijn kenmerkend. Maar niet voor Princesa 23 in Barcelona. Eén blik zegt genoeg: dit is een hip en modern restaurant.
Ooit kwam mijn vriend thuis met een modieus verfblikje waar de meest hemelse lekkernij ooit in bleek te zitten. Wat een teleurstelling dat je het hier niet kan krijgen. Toen we in Barcelona waren gingen we dan ook op zoek naar Bubó. Raad eens wat? We kwamen terecht in de hemel.
De eerste avond aten we dus tapas omdat we dat zo Spaans vinden en de derde avond ontdekten we dat de traditionele Catalaanse keuken iets té veel van het goede is wat betreft Spaans eten. Daarom gingen we op zoek naar andere, leuke tentjes. Zo kwamen we terecht bij El Gran Cafe.
