Soms heb je zo’n dag (die had ik dus vandaag)

Soms heb je zo’n dag waarop je je ’s ochtends uit dat comfortabele, warme bed moet slepen. Goed, in de winter misschien iets vaker dan “soms,” maar dat terzijde. Zo’n dag waarop je een fantastische planning hebt en waarop je inderdaad heel, heel veel gedaan krijgt (maar natuurlijk niet wat op de planning stond). Zo’n dag had ik vandaag.

Soggen (boggen?)

Het feit dat het blogje voor vandaag pas laat in de avond online komt zegt al genoeg. Eigenlijk had ik het namelijk twaalf uur geleden niet alleen geschreven, maar ook gepubliceerd willen hebben. En eigenlijk zou het niet hierover gaan, maar over de Super Bowl Commercials, net als vorig jaar. Maar goed, dat liep dus allemaal anders. Niet omdat ik zo aan het soggen (of heet het boggen?) was, maar omdat ik ineens precies wist hoe mijn scriptievoorstel eruit moest zien.

Inspiratie voor mijn artikel

Toen ik dat achter de rug had, was het dus echt tijd om te bloggen. Ik opende WordPress en wist ineens precies wat ik wilde schrijven, maar dan voor mijn Beauty Is Not a Number artikel van morgen. Toen ik daar een eerste versie van af had, was het ineens alweer lunchtijd en had ik nog geen letter gelezen van mijn primaire scriptieliteratuur (lees: The Casual Vacancy) of geschreven voor Schrijfmeisje.

Het beste en het slechtste

Die lunch duurde natuurlijk ook weer een uur (en dat is niet overdreven) dus het was al rond half twee voor ik eindelijk begon met het kijken van de Super Bowl Commercials voor mijn top 5 van dit jaar. Daar zat ik dan, aan tafel, in het zonnetje. De zonnestralen verwarmden mijn gezicht, deden Poes spinnen en… Brachten het slechtste in mijn ramen naar boven en daarmee het beste in mij. Die ramen moesten schoon.

De Nederlandse die niet van fietsen houdt

Vervolgens besloot ik – Nederlandse die niet van fietsen houdt – om een flink stuk door Amersfoort te gaan fietsen met dat prachtige weer (ik kon zelfs mijn zonnebril op). Zo’n vijf kilometer, en de eerste tweeënhalf gingen goed! Dat krijg je als het windstil is. Nou, daar kwam ik dus mooi op terug toen ik overstak en tweeënhalve kilometer later bij de Plus stond te hijgen alsof ik drie marathons achter elkaar had gelopen.

Uiteindelijk

En nu zit ik dus op de bank, met een tevreden spinnende poes op schoot. Ik heb nog steeds geen pagina gelezen van de 250 die ik vandaag wilde doen. Ik moet mijn Beauty Is Not a Number artikel nog afmaken (wat ik zo wel even doe trouwens). Ik zit dit Schrijfmeisje stukje nog te tikken. Maar ik heb wèl dat verbeterde scriptievoorstel de deur uit, brandschone ramen, genoten van het mooie weer en heb ik ook nog eens tussen alles door het verjaardagscadeau voor mijn moeder geregeld en bevestigd gekregen dat ik binnenkort weer op de open dag van de UU mag werken. Dan kan ik wel gaan zitten balen dat ik mijn planning niet af heb gekregen, maar ik heb een heerlijke dag gehad, en zo veel gedaan. Dan kan ik straks alleen maar met een voldaan gevoel naar bed gaan.

2 reacties op “Soms heb je zo’n dag (die had ik dus vandaag)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *