Ik heb mezelf al jaren geleden tot kartkoningin bekroond. Oké, tot Mario Kartkoningin dan. Of je me nu op een Super Nintendo of een Wii zet met dat spel, winnen zal ik. Waarom het 21 jaar heeft moeten duren voor ik een keertje real-life in een kart reed is mij ook een raadsel, want voor het zelfde geld bleek ik daar ook wel een natuurtalent.
Net zoals we talloze klachten hebben over de NS, klagen we ook over buschauffeurs en de stoeprandjes waar ze overheen rijden of dat moment waarop we in een dubbelgelede bus zitten en haast gelanceerd worden wanneer hij over een verkeersdrempel rijdt. Gisteren zat ik zelf achter het stuur en kon ik ervaren wat het is om met een 25 meter lang voertuig te rijden. Continue reading… “Buschauffeur voor een middag”
Toen we gisteren de zaal van het Ziggo Dome binnenliepen, vroegen we ons gelijk af hoe die enorme mensenmassa waar we buiten in stonden (en die zich waarschijnlijk nog altijd uitbreidde) in hemelsnaam in dat kleine zaaltje zou passen. En waar was die bizarre set? Al snel zou blijken dat we te vroeg geoordeeld hadden, want ook dit optreden was weer fenomenaal – met bijzondere set. En we pasten ook nog eens allemaal in de zaal. Continue reading… “Muse in het Ziggo Dome”
Als klein meisje droomde ik al weg bij Assepoester en natuurlijk bij alles dat met dans te maken had. Toen ik las dat Het Nationale Ballet Cinderella zou opvoeren, wist ik niet hoe snel ik kaartjes moest bemachtigen voor de wereldpremière. Zou Cinderella mijn verwachtingen overtreffen? Continue reading… “Het Nationale Ballet: Cinderella”
Ik weet helemaal niet wat ik kan verwachten op het moment dat ik in de zaal ga zitten, behalve dat hij Maarten van Roozendaal heet en muziek maakt. Het eerste dat me opvalt is zijn enorme bos haar en dat de eerste tonen die hij daar op zijn piano speelt een grote verrassing zijn. Continue reading… “Maarten van Roozendaal – De Gemene Deler”
