‘Echte’ meisjes en een berg talent

Als ik op een avond onder mijn dekentje op de bank lig te zappen, kom ik opeens langs aan aankondiging. Barbie’s Bruiloft. Whut? Het is maar goed dat het Amerikaanse HBO met zijn topseries naar Nederland komt, want de Nederlandse televisie lijkt niet meer in z’n mars te hebben dan slappe hap.

Ik moet zeggen dat ik Barbie ergens wel tof vind. Een beetje maar, hoor. Ze trekt zich van niets en niemand wat aan en lijkt lekker zichzelf, inclusief de flinke laag plamuur die haar teint absoluut misstaat. Na haar Oh Oh Cherso-avonturen vindt ze haar vlam, Michael. Een jaar geleden sprong de vonk over en ach, waarom zouden ze niet gelijk gaan trouwen? In de zomer werd het aanzoek gedaan, en op 1 april gaat het dan gebeuren. Dan is er ook nog eens een kleine Barbie of Ken op komst. Barbie voldoet aan al mijn verwachtingen, al helemaal als er ook nog een programma over haar avonturen blijkt te komen. Publiciteit of realiteit?

Foto: RTL.nl

Marketingbabe

Nederlandse televisie gelooft in al die ‘echte meisjes’ en daarom sturen ze er een stel de jungle in. Van modellen tot hockeytutjes tot Take Me Out-deelneemsters, waarvan Britt Dekker toch wel een stoer wijf blijkt te zijn. Niet zeiken, gewoon doen. Britt gaat voor de winst, heeft flink wat humor (al bedoelt ze dat vast niet zo) en wordt een ware BN’er. De blondine heeft havo gedaan, maar lijkt niet echt de bijdehandste te zijn. Toch brengt ze een nummer uit (en wat voor een), gaat met de boobies (en de rest) bloot in Playboy, schrijft wat zinnigs (of niet) in haar Hitkrant column en heeft een eigen t-shirtlijn. Marketingbabe of gewoon zichzelf met een dosis geluk?

Toptalenten

Ik kan best lachen om mensen als Barbie en Britt, maar waar ik niet om kan lachen zijn al die talentenjachten. We zoeken het nieuwste idee, tweeduizend nieuwe zangtalenten, hét talent… Wat zoeken we eigenlijk niet? Wekenlang horen we niets anders en als ik dan eindelijk denk dat het voorbij is, zijn we wéér op zoek naar iets ‘nieuws.’ Om vervolgens nauwelijks iets te horen van die nieuwe talenten. Hallo Nederland, iets anders please!

Goed, iets anders dan

Laten we op zoek gaan naar een nieuw topmodel is het volgende plan, en dus zetten we Daphne Deckers met mislukte space– of oubollige kapsels en cassettebandjes-stem neer als presentatrice van Holland’s Next Topmodel. Sorry Daphne, maar ik moet je nu toch vragen om het presenteren maar te laten.

Dan hebben we ook nog tachtig andere modeprogramma’s: we zoeken modeontwerpers, we zoeken mensen die een kledingkast uit het tijdperk kruik hebben zodat we ze een metamorfose kunnen geven, en we zoeken en we zoeken. Wat is dat toch?

Na-apers

Ik vind kookprogramma’s top en kijk dan ook trouw iedere dag Masterchef Australia. Dat kunnen wij ook, dacht de Nederlandse televisie. Nou, ze bakken er niets van. De juryleden zijn dan misschien topkoks, als presentatoren vond ik het stijve harken met weinig emotie. In ieder opzicht. De deelnemers waren ook een beetje blanco en zoals met de meeste Nederlandse remakes van internationale programma’s, was ook dit weer een slap aftreksel.

Doe maar

Wie is de Mol, dat is wat. Spanning, sensatie, een echte brain teaser en origineel. More please! En kom maar op met HBO bij alle aanbieders, niet alleen bij Ziggo. Ik ben wel klaar voor echte televisie. Nederland, we kunnen nog wat leren van deze knalgoede series. En neem ook maar gelijk een voorbeeld aan de BBC, met topprogramma’s als TopGear (nee, dat gaan we niet nadoen – Wij houden RTL Autoblog erin), Mock the Week (klik voor een hilarisch filmpje) en Little Britain.

4 reacties op “‘Echte’ meisjes en een berg talent

  1. Hallelujah, iemand anders die Daphne Dekkers echt de meest mislukte presentatrice oooooit vindt!
    Ik kijk dat programma vooral niet door haar. Wat een domme doos, hóe slecht kun je presenteren zeg.

  2. Terecht artikel! Ik moet toegeven dat ik al sinds enkele maanden geen series meer volg (omdat ik niet het gevoel heb dat ik wat mis). Ik ben dol op kookprogramma’s, maar ik vind stiekem dat Masterchef het laatste seizoen de camera alleen richt op de emoties van de deelnemers (en dat moment minuten rekt) terwijl ik bijna niet zie wat en hoe er gekookt wordt.

    Een programma als Ready, Steady Cook (BBC) focust zich meer op het koken zelf. Dat vind ik nou leuk om naar te kijken.

    En haha, ik heb ook wel een beetje een zwak voor barbie. Ze is zo lekker zichzelf 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *