Bubó & Bubó Bar

Ooit kwam mijn vriend thuis met een modieus verfblikje waar de meest hemelse lekkernij ooit in bleek te zitten. Wat een teleurstelling dat je het hier niet kan krijgen. Toen we in Barcelona waren gingen we dan ook op zoek naar Bubó. Raad eens wat? We kwamen terecht in de hemel.

Na Museu de la Xocolata zetten we onze tocht voort richting Bubó. Niet dat we zo één, twee, drie wisten waar het zat, maar Google kon ons op z’n minst het adres vertellen. We kwamen langs iets genaamd Bubó Bar. Ik was haast euforisch van blijdschap, totdat ik ontdekte dat het helemaal niet de Bubó was die wij zochten. Het zag er best prijzig uit dus we liepen door. Bij de volgende deur was ik bijna buiten zinnen van blijdschap: we hadden het toch nog gevonden! Ik keek naar binnen en zag macarons in de vitrine. Zelfs al kan ik ze niet eten door allergie, ze zagen eruit om af te likken. Het was modern en een beetje chique – niet bepaald geschikt voor een studentenbudget, bedacht ik me. Maar ik moest naar binnen. Het moest gewoon.

Hallo, hemel!

Rechts was een lange, glazen toonbank met daarin de mooiste patisseriekunstwerkjes die ik ooit gezien heb. Links stonden ze dan: de ‘verfblikjes’ met Bubó’s (zo hebben mijn vriend en ik ze genoemd). Maar wat is een Bubó dan? Voor ons is een Bubó een zoute macadamia omhuld in witte chocolade en een laagje cacaopoeder. Ik ben allergisch voor cacao en eet het praktisch nooit, maar dit is zó lekker en bijzonder dat ik het er voor over heb (en dat zegt wat). Wat bleek? Er zijn nog veel meer varianten Bubó’s! Terwijl ik me nog sta te vergapen aan de gebakjes en de blikjes, komt de verkoper aangelopen met een Bubó zodat we kunnen proeven. Even raak ik in paniek: ik durf door de allergie geen andere smaak te proberen dan ‘Macadam.’ Laat hij nu net Macadam in zijn hand hebben…

Sjiek de friemel

Als je dan weer naar de toonbank kijkt, dan kan je de verleiding gewoon niet weerstaan. Zelfs niet als je een of ander superdieet probeert te volgen. De gebakjes zijn zo mooi en zien er zo belachelijk lekker uit, dan ik er eentje neem. Een groot pluspunt voor de verkoper, want hij doet zijn best om met mijn rare allergieën rekening te houden en binnen een paar minuten hebben we ook voor mij een droomgebakje gevonden. Een droomgebakje, ja. Ik geloof niet dat ik ooit zo’n verrukkelijk gebakje heb gehad. Het kokertje van witte chocolade was gevuld met een laagje citroenmousse, cake en aardbeienconfiture. De rode topping van aardbeien, rode besjes en bosvruchtenblokjes stak zo prachtig af tegen het witte. De vulling smolt op mijn tong en ik heb echt nog nooit zo zitten genieten van een gebakje.

Aanrader

Ik denk dat aanrader nogal een understatement is. We hebben weer een nieuw doosje Macadam Bubó’s meegenomen en als we weer naar Barcelona gaan, dan gaan we ook naar Bubó. En jij ook, hoop ik.

Maar…

’s Avonds waren we op zoek naar een leuk tentje en op onze weg naar Bubó eerder die dag, waren we een hoop leuke dingen tegengekomen. Toch zijn we bij geen van allen gaan zitten. Nee, ik liep nog een keer langs Bubó Bar en wierp toch snel een blik op de kaart. Zo snel, dat ik mijn ogen niet kon geloven. Zeker na het prachtige patisseriewerk van die middag, had ik een culinair hoogstandje verwacht. Je weet wel, met van dat onherkenbare voedsel en zulke muizenhapjes dat zelfs ik achteraf nog honger zou hebben. Zat ik er even flink naast.

Wel muizenhapjes

Bubó Bar heeft zat muizenhapjes, maar dat komt alleen maar omdat het een tapasbar blijkt te zijn. Een verrassende tapasbar, want ze serveren tapas zoals we ze nog niet gezien hebben. Niet in Nederland, niet in Barcelona. En de prijzen? Ik geloof niet dat ik ergens voor zo weinig heb gegeten.

De tapas

Mijn vriend ging voor croquetes pernil ibèric (kroketjes van Iberische ham), patatas braves en pa amb tomàquet (brood met tomaat). Ik koos croquetes brie i coco, mozzarella, tomàquet & alfàbrega, en ave Cèsar (Ceasar salad). Het klinkt misschien niet eens zo bijzonder, maar dat was het absoluut wel. Om te beginnen waren alle gerechtjes mooi opgemaakt. De brie-kokoskroketjes waren knapperig van buiten en heerlijk zacht van binnen. De brie en kokos waren perfect in balans; geen van beide was overheersend. De mozzarella was buffelmozzarella en de dressing versgemaakte pesto: pluspunten voor allebei. De Ceasar salad was ontzettend romig en smolt op je tong. Ja, dat kan met een salade. Natuurlijk heb ik ook van mijn vriend geproefd: de hamkroketjes waren krokant en zaten vol smaak, de patatas bravas hadden een verrukkelijke aioli (en die rode saus mocht er ook zijn) en brood met tomaat is altijd goed.

Nog een keer?

Ja, wij hebben onze buikjes goed rond gegeten. De tapas waren op de één of andere manier specialer dan andere tapas die we tot nu toe hebben gegeten. De smaak was uitmuntend en de sfeer op het pleintje precies goed. Gezellig, maar niet te druk. Niet te toeristisch. Dat voor een prijs die binnen ieder budget past. Dit is niet een aanrader voor als je in Barcelona bent: dit moet je gewoon echt een keertje doen. Echt. Bubó en Bubó Bar zijn allebei hemels. Dat mag je niet missen.

5 reacties op “Bubó & Bubó Bar

    • Het heeft even geduurd maar ik heb antwoord gehad en dit is hoe ze op Bubó gekomen zijn:
      “The name of our company comes from ancient Catalan. In Catalonia the word that our grandmothers used to qualify a small piece of chocolate was a “bobó”. But attending to comercial issues “bobo” was quite risky since in Spanish it means “silly”… so, we finally chose the name “bubó”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *